EXSite.su - Portal ze wszystkim Mamy tutaj wszystko

"Jedna z najlepszych powieści science fiction, jakie kiedykolwiek napisano na temat kontaktu z pozaziemską inteligencją. Sagan odwołuje się do swojej wiedzy naukowej, by wiarygodnie pokazać, jak ów kontakt mógłby wyglądać." ("Sydney Daily Telegraph")

Pierwsze wydanie powieści ukazało się w 1945 roku, a skrócone (o połowę!) w 1955. Ta wersja skrócona w wydaniu amerykańskim nosi tytuł "The Tortured Planet". Wydanie polskie pt. "Ta ohydna siła" jest wersją skróconą z 1955 roku. Wersja kompletna nosi polski tytuł "Ta straszna siła" i wchodzi w skład zbiorczego tomu pt. "Trylogia kosmiczna".

Perelandra – druga planeta od Arbola, świat niepogwałconych praw moralnych, etycznie czysty, nieskalany. Powietrze jest tu rześkie, drzewa rodzą niewysłowione w smaku owoce, zwierzęta z ufnością łaszą się do nóg. A uczyniwszy Perelandrę pośród Głębin Niebios, Pan Bóg wysłał tam człowieka…

C.S. Lewis (1898-1963) to jedna z najciekawszych postaci naszego stulecia. Był wielkim uczonym (przez wiele lat piastował godność profesora literatury średniowiecznej i renesansowej na uniwersytecie w Cambridge), filozofem, teologiem, eseistą i powieściopisarzem. Początkowo ateista, dość późno nawróciwszy się na chrześcijaństwo (1929), po drugiej wojnie światowej stał się wielkim autorytetem moralnym nie tylko dla członków swojego Kościoła anglikańskiego i nie tylko dla innych chrześcijan. Jego zbiory esejów religijno-moralnych (np. "Bóg na ławie oskarżonych", "Listy o modlitwie i moralności", "Cudy", "Ziarna paproci i słonie") zyskały dużą popularność na całym świecie. Cechuje je wyjątkowo żywy i błyskotliwy styl, a jednocześnie jasny i logiczny tok rozumowania, co czyni z nich pasjonującą lekturę dla każdego czytelnika.
Problemy wiary i moralności znalazły również wyraz w innych rodzajach twórczości Lewisa. Słynne "Kroniki narnijskie", cykl siedmiu tomów baśni fantastycznych, były w istocie unikatową protoewangelią, wprowadzającą dzieci w świat podstawowych pojęć chrześcijańskich. Cykl ten, wznawiany wciąż w wielu językach świata, jest dziś jedną z najbardziej znanych pozycji literatury dziecięcej. Dla dorosłych przeznaczona była "Trylogia międzyplanetarna", w której zawarł Lewis fascynującą analogię chrześcijańskiego dramatu dziejów, rozszerzając jej zakres na cały układ słoneczny. Trylogia ta jest już dzisiaj ważną częścią światowej klasyki science fiction.

Trylogia kosmiczna to dzieło niezwykłe. Wizja wszechświata, jaką kreśli C.S. Lewis, zdumiewa odmiennością od wszystkich tych obrazów, do których nas przyzwyczaiła science fiction.
Czy rację bytu ma idea, że „ludzkość, zniszczywszy środowisko naturalne macierzystej planety, musi za wszelką cenę rozprzestrzenić się po wszechświecie”?
A może jest tak, że ludzie w swych wyobrażeniach o własnej wielkości zabrnęli już tak daleko, że w zasadzie sami skazali się na kosmiczną samotność?
Wspólnym bohaterem wszystkich trzech części jest dr Elwin Ransom, angielski lingwista, którego Maleldil wybrał na swoje narzędzie. W pierwszej części – Z milczącej planety – zostaje on uprowadzony na pokładzie statku kosmicznego na Malakandrę, czyli na Marsa, gdzie uczestniczy w walce jego mieszkańców z wysłannikami zła z Ziemi, pragnącymi podbić tę planetę, by korzystać z jej zasobów naturalnych. W drugiej części – Perelandra – podróżuje na Wenus, gdzie jest czynnym świadkiem kuszenia pierwszej pary jej rozumnych mieszkańców. W trzeciej – Ta straszna siła – dochodzi do decydującego starcia między siłami dobra i zła już na Ziemi, której grozi opanowanie przez grupę opętanych przez Szatana naukowców, zwolenników brutalnego totalitaryzmu. W tej walce sprzymierzeńcami Ransoma stają się opiekuńcze duchy innych planet, a nawet przebudzony po stuleciach wielki druid, Merlin...
"Trylogia kosmiczna" to dzieło napisane z wielką pasją i przesycone wiarą, a przy tym budzące podziw sugestywnością opisów innych światów, psychologiczną wiarygodnością postaci i charakterystycznym dla C.S. Lewisa poczuciem humoru.
Jest to pierwszy polski przekład pełnego tekstu oryginału.

W tym świecie magia wymaga największej ofiary. Są nią ludzkie dusze.
Magowie skrywają mroczny sekret. Czerpią moc z dusz ludzi, wykradając im życiową energię. Do tajemnicy dopuszczani są tylko mężczyźni, kobiety mogą być jedynie czarownicami – korzystając z ognia własnej duszy, każde użycie magii okupują skróceniem życia.
Odwieczny porządek zachwieje Kamala, młoda kobieta, która poznała sekret magów i jako pierwsza chce zostać Magistrem. Ci jednak woleliby ujrzeć ją martwą, niż przyjąć w swoje szeregi.
Tymczasem na północy budzi się dawno zapomniane zło, gotowe znów zagrozić krainie ludzi.

Louis McMaster Bujold (ur. 1949) od lat tworzy cykl powieści, ktorych akcja obraca się wokół planety Barrayar i członków rodu Vorkosiganów. Do tej pory ukazało się dziewięć książek z tego cyklu; cztery z nich otrzymały nagrodę Hugo, dwie - Nebuli. Na łamach "Nowej Fantastyki" ukazała się powieść Stan niewolności oraz wchodząca w skład cyklu mikropowieść "Lamentowe góry".
Strzępy honoru to klasyczna space opera. Na tle wielkiej wojny międzyplanetarnej śledzimy losy Cordelii Naismith od jej pierwszego kontaktu z nieprzyjaciółmi. Co wyniknie z zetknięcia wyrafinowanej cywilizacji naukowej z wojowniczą społecznością, postępującą zgodnie z tradycją i sztywnymi zasadami honoru?

Trzeci tom trylogii o planecie Helikonii.
Powieść jest laureatką British Science Fiction Award, nominowana do Nebuli i Locusa.
Pasjonująca trylogia Aldissa o świecie Helikonii, poruszającym się w systemie podwójnej gwiazdy, przez co Wielki Rok liczy na tej planecie liczy 1800 krótkich lat, a każda pora roku trwa przez stulecia.
Jesień przyszła na Helikonię bardzo szybko. Planeta oddala się od gorącego Freyra. Coraz bardziej widoczne są oznaki nadchodzącej zimy – pory roku należącej do rasy ancipitów. Ludzie popadają w przygnębienie, mnożą się ruchy religijne. Są i tacy, którzy dążą do całkowitej eksterminacji fagorów, wszystko po to, żeby ludzie przetrwali Wielką Zimę.
Ale nieuchronności losu nie można się przeciwstawić. Ekologia planety sama włącza mechanizmy pozwalające rasie ludzkiej przetrwać – wirus helikoidalny, jesienią zwany tłustą śmiercią, zbiera krwawe żniwo. Kto przeżyje ten jest przygotowany na przyjście mrozów. Wirus zabija, ale i daje życie.
Zmiany widać także na krążącej na orbicie ziemskiej stacji „Avernus”.

Kiedy Helikonia zbliża się do wielkiego olbrzyma Freyra, cała planeta aż skwierczy od upałów, a przyroda tryska energią, kiedy zaś nadchodzi zima, czyli zbliżenie się do zimnego słońca Bataliksy - życie prawie zamiera, wszystko skuwa lód.
Zima to żywioł inteligentnej rasy ancipitów - fagorów, która żyła na Helikonii krążącej wokół Bataliksy, zanim ten system dostał się we władanie Freyra i na planecie zaszły daleko idące mutacje. Lato to czas ludzi, którzy opanowują całą planetę i próbują zniszczyć fagory.
A na orbicie Helikonii od tysięcy lat porusza się olbrzymia stacja badawcza z Ziemi - "Avernus", na której również powoli zachodzą zmiany.

Helikonia to planeta należąca do układu z dwoma gwiazdami, które obiega po długiej, karkołomnej orbicie. Planetą raz rządzi sroga zima, innym razem upalne lato. Niby nic nadzwyczajnego, tylko że te pory roku trwają setki lat, przez wiele pokoleń. Pory roku determinują też życie na Helikonii. Zimą włada nią cywilizacja ancipitów, a latem humanoidów. Obie rasy są do siebie nastawione wrogo i dążą do wyniszczenia przeciwników. Budowanie i upadek cywilizacji śledzą zaś ze stacji Avernus, umieszczonej na orbicie Helikonii, wysłannicy Ziemi.
Powieść jest laureatką John Campbell Award, British Science Fiction Award, była nominowana do Nebuli i Locusa.